ریسک نقدشوندگی سهام را می توان یکی از عوامل دخیل در تعیین بازده مورد انتظار سرمایه گذاران دانست. تعیین معیاری براساس خصوصیات خود شرکت که بتواند به تعیین میزان نقدشوندگی سهام کمک کند، می تواند به تصمیم گیری مناسب سرمایه گذاران منتهی شود. در این تحقیق، رابطه میان نقدشوندگی دارایی ها و نقدشوندگی سهام شرکت در کل شرکت های صنعت داروسازی حاضر در بورس اوراق بهادار تهران طی سال های 1387 و 1388 بررسی و در آن، از معیار نسبت گردش حجم معاملات به عنوان شاخص نقدشوندگی معاملاتی سهام استفاده شده است.نتایج تحقیق نشان می دهد که بین نقدشوندگی دارایی ها و نقدشوندگی سهام، رابطه معناداری وجود دارد. این رابطه به انتظارات بازار در ارتباط با توسعه دارایی های نقدشونده واحدهای تجاری بستگی دارد. بنابراین، فرضیه های این تحقیق، نقدشوندگی سهام را به آن دسته عملکردهای مدیریتی که نقدشوندگی دارایی های واحدهای تجاری را تغییر می دهد از قبیل سرمایه گذاری، تامین مالی و پرداخت سود سهام پیوند می دهد.طبق پیش بینی، نتیجه نیز حاکی از آن است که بعد از کنترل عوامل ثابت واحد تجاری، افزایش در نقدشوندگی دارایی ها ، نقدشوندگی سهام را نیز افزایش می دهد. این رابطه، زمانی که احتمال کمتری برای تبدیل دارایی های نقدشونده به دارایی های غیرقابل نقد توسط مدیریت وجود دارد برای مثال، نسبت پایین ارزش بازار به ارزش دفتری درطول رگرسیون های اقتصادی و زمانی که سود سهام پرداختنی مورد انتظار بیشتر است، قوی تر خواهد بود.

اهرم مالی شرکت ها در تصمیم های سرمایه گذاری نقشی تعیین کننده ایفا می کند. برخی از پژوهش های قبلی بیانگر وجود رابطه بین اهرم مالی و عواملی همچون نرخ بازده دارایی ها، اندازه شرکت، نسبت ارزش بازار به ارزش دفتری حقوق صاحبان سهام و خالص اموال، ماشین آلات و تجهیزات شرکت است. هدف از این پژوهش نیز تعیین رابطه عوامل مذکور و همچنین عامل نقدشوندگی دارایی ها با اهرم مالی شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران می باشد. به منظور تعیین رابطه عوامل مورد بررسی، تعداد 154 شرکت از بین جامعه آماری انتخاب گردید که اطلاعات مورد نیاز آن برای دوره 10 ساله پژوهش (1385-1376) قابل دسترسی بود. برای آزمون فرضیه های پژوهش از روش تحلیل رگرسیون چند متغیره استفاده شده است. نتایج حاصل از آزمون فرضیه ها، بیانگر این مساله است که حدود %65 تغییرات در اهرم مالی توسط متغیرهای نرخ بازده دارایی ها، اندازه شرکت، نسبت ارزش بازار به ارزش دفتری حقوق صاحبان سهام، خالص اموال، ماشین آلات و تجهیزات و نقدشوندگی دارایی های شرکت توضیح داده می شود. متغیرهای نرخ بازده دارایی ها و اندازه شرکت اثر منفی و معنی داری بر اهرم مالی دارند و سایر متغیرها بر اهرم مالی تاثیر معنی داری ندارند.

ریسک نقدشوندگی سهام را می توان یکی از مهم ترین عوامل تأثیرگذار در تعیین بازده مورد انتظار سرمایه گذاران دانست. تعیین معیاری مناسب بر اساس خصوصیات شرکت در بازار سرمایه که بتواند به تعیین میزان نقدشوندگی سهام کمک کند، می تواند به تصمیم گیری مناسب سرمایه گذاران منتهی شود. در این خصوص در تحقیق حاضر، تأثیر ریسک نقدشوندگی سیستماتیک دارایی ها (بلاخص سهام) در بورس اوراق بهادار تهران طی سال های 1385 تا 1395 بر بازده سهام شرکت ها بررسی شده است. در این تحقیق از معیار روزهای بدون معامله ی تعدیل شده با گردش لیو، به عنوان شاخص نقدشوندگی معاملات سهام استفاده شده است. نتایج تحقیق نشان می دهد که اولاً هم حرکتی موجود بین نقدشوندگی سهم و نقدشوندگی بازار، رابطه معنا داری با بازده سهام ندارد، ثانیاً هم حرکتی موجود بین نقد شوندگی سهم و بازده بازار، رابطه مستقیم (مثبت) با بازده سهام دارد، ثالثاً هم حرکتی موجود بین بازده سهم و نقدشوندگی بازار، رابطه معکوس (منفی) با بازده سهام دارد.

نقدشوندگی و بازده مورد انتظار به عنوان ویژگی های با اهمیت در تصمیم گیری است و هرسرمایه گذار نیازمند یک روش علمی برای انتخاب پرتفوی مناسب با نقدشوندگی و بازده مورد انتظار بالاتر است. هدف این پژوهش، وزن دهی و اولویت بندی گزینه های تصمیم (معیارهای نقدشوندگی)و ارایه الگو بر اساس وزن های بدست آمده می باشد و این هدف بعنوان سطح اول سلسله مراتب تصمیم قرار می گیرد. 14 معیار نقدشوندگی بعنوان گزینه های تصمیم می باشند که از چهار شاخص کیفی وکمی"توان استفاده کنندگان"، "قابلیت اعتماد و اتکا"، "ارزش پیش بینی کنندگی" و "ضریب تعیین" برای اولویت بندی آنها استفاده شده است. وزن دهی این 4 شاخص با پرسشنامه شماره یک و مقایسات زوجی انجام شده است. برای سنجش هر یک ازگزینه های تصمیم بر اساس شاخص های کیفی از پرسشنامه شماره دو و برای سنجش آنها بر اساس شاخص کمی از روابط همبستگی استفاده گردیده است. در رابطه همبستگی با در نظر گرفتن متغیرهای کنترلی عوامل فاما و فرنچ در نمونه ای شامل 151 شرکت بورس اوراق بهادار تهران در فاصله 5 ساله بین ابتدای1392تا ابتدای 1397، قدرت توضیح دهندگی گزینه های تصمیم در بازده مورد انتظار مورد سنجش قرارگرفته است. در نهایت بر اساس وزن های بدست آمده برای گزینه های تصمیم، الگوی راهبردی ارایه گردیده است که از این الگو می توان در انتخاب مناسب ترین دارایی مالی(سهام) برای کسب بازده مورد انتظار بالاتر استفاده نمود.

زمینه و هدف: نرخ مؤثر منابع مالیاتی از سنجه های اثربخشی نظام مالیاتی است و هدف این پژوهش، بررسی تأثیر حاکمیت شرکتی، چرخه عمر و نقدشوندگی بر نرخ مؤثر مالیاتی شرکت ها است. روش شناسی: این پژوهش، کاربردی، توصیفی از نوع هم بستگی است. در این پژوهش، نرخ مؤثر منابع مالیاتی متغیر وابسته است که توسط سنجه های مختلف حاکمیت شرکتی به عنوان متغیرهای مستقل پیش بینی می شود. این سنجه ها عبارتند از درصد اعضای غیر موظف هیئت مدیره، درصد مالکیت سرمایه گذاران نهادی، وجود یا عدم وجود حسابرسان داخلی در شرکت و درصد مالکیت مدیریتی. هم چنین نقش متغیرهای چرخه عمر و نقدشوندگی دارایی ها نیز مورد بررسی قرار گرفت. جامعه آماری پژوهش شرکت های بورس اوراق بهادار تهران طی سال های 94-1390 است؛ از این شرکت ها 100 شرکت به عنوان نمونه آماری انتخاب شده اند که با استفاده از مدل رگرسیونی مقطعی – زمانی (داده های تابلویی) با اثرات ثابت و با استفاده از نرم افزار E-views آزمون شده اند. یافته ها: یافته ها، رابطه مثبت و معنی داری بین متغیرهای درصد مالکیت سرمایه گذاران نهادی وجود حسابرس داخلی، چرخه عمر و نقدشوندگی دارایی و رابطه منفی و معنادار بین مالکیت مدیریتی و نرخ مؤثر مالیاتی نشان می دهند؛ ولی تأثیر درصد اعضای غیر موظف هیئت مدیره بر نرخ مؤثر مالیاتی معنی دار نیست. نتیجه گیری: مقامات مالیاتی برای پیش بینی نرخ مؤثر منابع مالیاتی هر شرکت به درصد مالکیت سرمایه گذاران نهادی، وجود حسابرسان داخلی، چرخه عمر و نقدشوندگی دارایی ها توجه ویژه کنند؛ چرا که این متغیرها تأثیر معناداری را نشان داده اند.

هدف: نقدشوندگی به دلیل تسهیل به اشتراک گذاشتن ریسک و بهبود کارایی معاملات، در بازار های مالی نقش مهمی ایفا می کند. ریسک نقدشوندگی را می توان ریسک ناتوانایی خرید و فروش دارایی بدون کاهش ارزش در زمان مدنظر تعریف کرد. هدف اصلی این تحقیق، بررسی تأثیر ریسک نقدشوندگی بر بازده مورد انتظار سرمایه گذاران در بازارهای صعودی و نزولی است. روش: یکی از حوزه های نوظهور در مدل قیمت گذاری دارایی های سرمایه ای، «مدل قیمت گذاری دارایی های سرمایه ای تعدیل شده با عامل نقدشوندگی» است که با ابزار مدل سازی مبتنی بر عامل، ما را در حل این مسئله یاری می رساند. در این پژوهش از معیار نقدشوندگی آمیهود، به عنوان شاخص نقدشوندگی معاملات سهام و از شکست ساختار زمانی برای صعودی یا نزولی بودن بازار استفاده شده است. یافته ها: نتایج تحقیق نشان می دهد که عامل نقدشوندگی تجمعی، بر بازده سهام به صورت معکوس تأثیرگذار است. این در حالی است که اثر نقدشوندگی بر بازده سهام در بازارهای صعودی و نزولی به تفکیک، مثبت بوده است. نتیجه گیری: برخلاف تأثیرات ناهمگون ریسک نقدشوندگی بر بازده مورد انتظار در بازار سرمایه، با تفکیک بازار به دو بخش صعودی و نزولی، تأثیر مثبت ریسک نقدشوندگی بر بازده مورد انتظار مشهود است. از این رو می توان نتیجه گرفت که تأثیر این ریسک بر بازده مورد انتظار، در بازارهای نزولی مثبت و بیشتر از بازارهای صعودی است.

هدف پژوهش حاضر، بررسی اثر نقدشوندگی بر قیمت گذاری ریسک غیر سیستماتیک در پاسخ به چرایی ظهور معمای نوسان پذیری غیرسیستماتیک و آزمون نقدشوندگی به عنوان خاستگاه رابطه ریسک مذکور و بازده مقطعی سهام است. به منظور آزمون اثر مذکور توامان از رویکردهای تحلیل پرتفوی و الگوی فاما- مک بث (1973) استفاده می گردد. لذا، نمونه ای مشتمل بر شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران انتخاب شده و طی دوره زمانی 1378 تا 1389 مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاصل از پژوهش حاضر ضمن تایید معمای نوسان پذیری غیرسیستماتیک نشان می دهد توان توضیحی ریسک غیرسیستماتیک به منظور تبیین تغییرات مقطعی بازده سهام متاثر از عامل نقدشوندگی تقویت می گردد. با این حال، تاثیر ریسک غیرسیستماتیک بر بازده سهام در بورس اوراق بهادار تهران مغلوب اثر نقدشوندگی نبوده و شواهدی دال بر انتساب منشا قیمت گذاری ریسک غیرسیستماتیک به نقدشوندگی یافت نگردید. یافته اخیر حساسیت چندانی نسبت به نحوه اندازه گیری ریسک غیرسیستماتیک، مساله معاملات اندک (اعمال محدودیت های حداقل روز معاملاتی) و الگوی وزنی محاسبه بازده پرتفوی نداشته و کماکان برقرار است.

یکی از مولفه های رشد اقتصادی در هر کشوری میزان توسعه یافتگی بازار سرمایه است. اثرات ریزساختارهای بازار سرمایه شامل نقدشوندگی بر سرمایه گذاری از اهمیت ویژه ای برخوردار است. هدف تحقیق حاضر مطالعه رابطه نقدشوندگی و سرمایه گذاری شرکت ها است. در راستای این هدف، نمونه ای متشکل از 88 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران برای دوره 14 ساله 1381 تا 1395 بررسی گردید. جهت آزمون رابطه نقدشوندگی و سرمایه گذاری از روش رگرسیون داده های ترکیبی استفاده شده است. نتایج بدست آمده بیانگر رابطه مثبت و معنادار نقدشوندگی (حجم معاملات کل شرکت) با سرمایه گذاری (کل دارایی ها، دارایی های ثابت و موجودی ها) است. همچنین رابطه مثبت و معنادار نقدشوندگی (حجم معاملات تعدیل شده بوسیله صنعت) با رشد کل دارایی ها و رشد کل موجودی ها تایید گردیده و عدم وجود رابطه معنادار معیار نقدشوندگی (حجم معاملات تعدیل شده بوسیله صنعت) و رشد دارایی های ثابت محرز گردید.

هدف اصلی پژوهش حاضر تبیین مقایسه ای مدل قیمت گذاری دارایی سرمایه ای مبتنی بر مصرف سنتی و مدل قیمت گذاری دارایی سرمایه ای مبتنی بر مصرف تعدیل شده با لحاظ ریسک نقدشوندگی در بازار سرمایه ایران است. جامعه آماری مورد مطالعه این پژوهش شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در دوره زمانی 1388 تا 1396 است. با مقایسه ای میان این دو نوع مدل قیمت گذاری با استفاده از مدل رگرسیونی دو مرحله ای فاما و مکبث نشان داده می شود که قیمت گذاری دارایی سرمایه ای مبتنی بر مصرف سنتی تعدیل شده با نقدشوندگی نسبت به قیمت گذاری دارایی سرمایه ای مبتنی بر مصرف سنتی بازدهی مورد انتظار مقطعی سهام را بهتر توضیح می دهد. نتایج نشان می دهد که خطای قیمت گذاری در مدل تعدیل شده با نقدشوندگی نسبت به مدل قیمت گذاری دارایی سرمایه ای مبتنی بر مصرف سنتی کمتر مشاهده می شود. شواهد این مطالعه بر اهمیت نقش نقدشوندگی در قیمت گذاری دارایی نیز تاکید می کند.